Τρίτη, 13 Μαρτίου 2012

Επί Ασπαλάθων

Ήταν ωραίο το Σούνιο τη μέρα εκείνη του Ευαγγελισμού
πάλι με την άνοιξη.
Λιγοστά πράσινα φύλλα γύρω στις σκουριασμένες πέτρες
το κόκκινο χώμα κι ασπάλαθοι
δείχνοντας έτοιμα τα μεγάλα τους βελόνια
και τους κίτρινους ανθούς.
Απόμακρα οι αρχαίες κολόνες, χορδές μιας άρπας αντηχούν
            ακόμη...

Γαλήνη.
- Τι μπορεί να μου θύμισε τον Αρδιαίο εκείνον ;
Μια λέξη από τον Πλάτωνα θαρρώ, χαμένη στου μυαλού
τ' αυλάκια
τ' όνομα του κίτρινου θάμνου
δεν άλλαξε από εκείνους τους καιρούς.
Το βράδυ βρήκα την περικοπή :
" Τον έδεσαν χειροπόδαρα " μας λέει
" τον έριξαν χάμω και τον έγδαραν
τον έσυραν παράμερα τον καταξέσκισαν
απάνω στους αγκαθερούς ασπάλαθους
και πήγαν και τον πέταξαν στον Τάρταρο, κουρέλι ".

Έτσι στον κάτω κόσμο πλέρωνε τα κρίματά του
ο Παμφύλιος Αρδιαίος ο πανάθλιος Τύραννος.
                                                                        31 του Μάρτη 1971

Χρησιμοποιήθηκαν :
ο Συμφρασικός πίνακας του Σεφέρη ( Πύλη για την Ελληνική Γλώσσα )
η ιστοσελίδα greenhost.gr
το Youtube
η Wikipedia - Wikiλεξικό
καθώς και το ψηφιακό αρχείο της ΕΡΤ